Aut Aut

TV Romania

2011-05-26T16:05:00.000+02:00

Blijkbaar waren we als Vlamingen erg populair in Roemenië want we komen uitgebreid in beeld tijdens het TV-nieuws tijdens de projectmeeting in Roemenië. De commentaren zijn in het Roemeens, dus ze kunnen ons laten vertellen wat ze zelf willen uiteraard. Maar we zijn er toch fier op. Crea in Sint-Janshof trekt duidelijk de aandacht!

Slechts een begin

2011-05-20T15:34:00.000+02:00

De laatste meeting in Rimini luidde het einde van ons Comeniusproject in. We hebben de voorbije 2 jaren hard gewerkt, met vallen en opstaan weliswaar, maar we kunnen zeker stellen dat we een serieuze vooruitgang hebben geboekt.
De website is gevuld geraakt met materiaal en de aanmaak van dit materiaal heeft er ook toe geleid dat in onze school de start gemaakt is voor een databank met tips en praktijkvoorbeelden.
We hebben onze ogen de kost gegeven, kunnen vergelijken met andere partners om dan te concluderen dat we het ook nog niet zo slecht aanpakken in onze eigen school. We hebben ons ook vragen gesteld voor de toekomst. Waar willen we naartoe? Tot waar kunnen we gaan? Waar eindigt het voor ons?
Zo is dit project geen eind, maar slechts een begin van een proces dat we in onze school verder moeten zetten. Laat die databank maar groeien en vooral ... laat ons nadenken over onze toekomst!

Presenteren

2011-05-10T22:55:00.000+02:00

We worden er goed in, in presenteren. Voor de allerlaatste meeting hadden we enkele pareltjes voorbereid. We laten jullie graag meegenieten.

Social skills in training level 1

View more presentations from Comenius Sint-Janshof

Social skills in training level 2

View more presentations from Comenius Sint-Janshof

Social skills in training level 3

View more presentations from Comenius Sint-Janshof

Rimini final questions

View more presentations from Comenius Sint-Janshof

Alle foto's op een rij

2011-05-07T19:01:00.002+02:00

The end

2011-05-06T19:04:00.002+02:00

De dag startte even zonnig als de vorige. De lekkere gelato van gisteren in het achterhoofd houdend vatten we de tocht naar de school aan voor de laatste presentaties, evaluaties, vragen, filmpjes en zo meer. Een dag waar heel wat woorden aan te pas zouden komen dus. We zagen op het computerscherm dat de buitentemperatuur in stijgende lijn ging, maar we lieten het niet aan ons hart komen. Tijdens de middagpauze werden we getrakteerd op een stuk pizza, waarna we nog een namiddagje door gingen met presenteren, vragen oplossen en evalueren.
Traditioneel werd de meeting afgesloten met het uitwisselen van presentjes. Op dat moment realiseerden we ons ook dat het de laatste keer was dat we mekaar in real life zouden ontmoeten. sommigen onder ons legden deze legden deze laatste samenkomst nog snel vast op GSM-film met als hoogte punt en slotbeeld een close-up van zichzelf. Een groepsfoto genomen door een fotograaf met enorm veel oog voor de belichting (zie onderaan) en een dankwoordje van Giovanni betekenden het einde van deze vergaderdag.
Moe maar voldaan trokken we nog even het centrum in om enkele nieuwe ijssmaken te proeven. De fragola, nocciole en de extra fondant scoorden de hoogste punten! Er werden nog enkele souvenirs en nieuwe lippenstift aangekocht (Stallie happy) met de belofte dat deze NIET in de handbagage werden vervoerd richting België.
Dadelijk trekken we nog even richting kust om gezellig samen met de Roemenen het laatste avondmaal te verorberen en wat te keuvelen. Daarna pakken we onze valies in zodat we morgen op ons gemak richting Bologna kunnen sporen.
Ciao!

Foto's

2011-05-05T22:28:00.000+02:00

Een dag vol leuke verrassingen

2011-05-05T18:51:00.001+02:00

Nadat we gisterenavond weer aangekomen waren in het hotel vonden we het wel de moeite waard om over te gaan tot een nachtspel. Dat hadden we immers nog niet gehad tijdens ons project! Doel van het spel: Zoek de portefeuille van An. Hierbij schakelden we volgende medespelers in: de kamergenoten Caroline en Inge, An zelf en het personeel van hotelbalie (een rijpe 70-jarige). Vermits we er niet in slaagden dit doel te bereiken besloten we over te stappen op een ander level: organiseer reispapieren voor An en voorkom misbruik van verdwenen documenten. Hierbij hadden we andere medespelers nodig. We konden rekenen op Google, DOCstop, CARDstop, de Italiaanse partners, Marc en het Belgische consulaat in Bologna. Omdat we volop voor de overwinning wilden gaan begonnen we de dag erg vroeg met een ontbijt om 6.45 uur. Daar kregen we echter een ongelooflijke voorzet die ons recht naar ons doel leidde: de ontbijtzaal was niet gekuist, dus de portefeuille lag nog steeds waar we hem hadden achtergelaten: onder de ontbijttafel. Dan maar over naar het echte programma van de dag!

Voor dag en dauw namen we de trein naar Bologna om aan de universiteit een gesprek aan te gaan met professor Angelo Errani, dé specialist wat betreft 'special needs education' in Italië. Hij vertelde vol lof over de meerwaarde van inclusie. Vroeger werkte men in Italië ook met scholen voor buitengewoon onderwijs. Deze grote scholen waren ingericht per type handicap en lagen verspreid over het ganse land. Leerlingen konden niet anders dan er op internaat gaan omwille van de afstanden. In 1977 is men overgschakeld op inclusie. Per 40 leerlingen zijn er 3 leerkrachten en 1 special needs leerkracht. De leerlingen worden vaak verdeeld in 2 groepen van 20 leerlingen en er zijn dan telkens 2 leerkrachten die een groep begeleiden. Op deze manier moet het bij ons ook wel lukken dachten we, maar we vermoeden dat de plannen rond leerzorg niet echt in deze omkadering voorzien.
Tussendoor dachten we even gauw koffie uit de universiteitsautomaat te halen vermits ons nachtspel en het vroege opstaan toch wel sporen nalieten. Italiaans blijkt niet onze sterkste kant te zijn, want we zijn erin geslaagd om na een foute koffiekeuze het toevoegen van wat warm water volledig te laten mislukken met een eigenaardig resultaat in de automaat tot gevolg. Maar goed, we hadden iets bemachtigd dat op koffie leek!
Na het debat met de professor zorgden de Italianen ervoor dat de man in kwestie ook een beetje zicht kreeg op het project. Een babbeltje over de Belgische situatie leerde ons dat de man familie had in België en hij dus eigenlijk wel wat op de hoogte was van het Belgische onderwijssysteem. Na onze babbel gingen we nog even op pad om de honneurs waar te nemen op een congres waar een andere professor graag even de handjes wilde schudden. Ondertussen konden we een hapje mee eten van het congresbuffet.
Op onze terugweg richting station stopten we voor een troostprijs: An trakteerde het spelteam op een ijsje. Perfect wat we nodig hadden. We wierpen nog een snelle blik op enkele Bolognese architecturale schoonheden en besloten zaterdag onze reis af te sluiten met een grondigere studie. Op de trein eiste de korte nacht zijn tol en vielen de ogen even toe. Aangekomen in Rimini was het opfris-, blog- en fototijd. Fris en monter zoeken we dadelijk een hapje eten in de buurt met hopelijk het vooruitzicht op een nacht met iets meer uren slaap dan de vorige!

Shit happens

2011-05-05T00:48:00.001+02:00

Na de hectische reis van gisteren begonnen we vandaag de dag met het idee dat alle andere zaken slechts futiliteiten kunnen zijn. Geen stress dus, zelfs toen de dag startte met een stevige regenbui. De auto bracht ons droog naar de school waar we de presentaties rond sociale vaardigheden zouden geven. De directeur van de school had vlak voor onze aankomst de overheadprojector laten vallen, waardoor we het leven door een roze bril zagen. Maar nee, geen stress! Shit happens!
De Turkse partners waren nog niet bij de groep vermits ze na een gemiste vlucht nog 'ergens' onderweg vertoefden. Maar ja, shit happens, in de loop van de dag voegden ze zich bij de groep.
Als Belgen maken we graag een goede indruk, dus we hadden pareltjes van presentaties voorbereid. Resultaat: alleen de Ierse en Belgische presentaties zijn achter de rug. De rest zal voor vrijdag zijn. Maar alweer: geen stress!
Ook in onze partnerlanden heerst weinig stress. In Ierland kookt men in de klas op de gekende campinggaz vuurtjes. Bij ons is zoiets ondenkbaar. Tijdens een toer door de school zagen we hoe enkele 5-jarige kleuters naar aanleiding van een probleem alleen in een klas zaten te bespreken hoe ze de zaak een volgende keer zouden aanpakken. De leerkracht wachtte buiten op de speelplaats tot de bespreking achter de rug was. En zowaar, na enkele afspraken ruimden de kleuters hun stoel op en gingen ze weer naar buiten. Nadien hoorden we dat de speelplaats ook na de schooluren gebruikt kan worden want elke leerling heeft een sleutel van de poort. Stel je voor!
Na de schooltoer hadden we een klein uurtje de tijd om snel Rimini te doorkruisen. Jammer genoeg was HET bakkertje dicht, maar de zon was ondertussen wel van de partij.
Daarna was er tijd voor cultuur. Luca pikte ons op met de bus en we hotsten voor de verandering over de Italiaanse bodem richting Santarcangelo di Romagna. Daar kregen we een rondleiding in 'Allo Allo stijl' over 'ze stones and ze bricks and zecret places zej sink zej oewans hed'. Strijkmolens en kelders hebben geen geheimen meer voor ons. Ook een museum in Bokrijkstijl vertelde ons de weg van graan tot bloem met als afsluiter een diner met de hele groep. The A-team bus bracht ons weer naar het hotel en de dag zat erop.

Een vooruitblik op morgen ...
Om 6.15 uur loopt de wekker af want om 6.45 uur moeten we aan het ontbijt verschijnen. Daarna een race naar het station om de trein te halen richting Bologna waar we aan de universiteit worden verwacht.

Murphy in de valies

2011-05-03T23:04:00.000+02:00

Tijdens onze allerlaatste projectmeeting besloten we een extra reiziger mee te nemen: Murphy. Het begon al in Charleroi. Georganiseerd als we zijn hadden we besloten mooi op tijd te vertrekken. Om 6 uur vertrok de 'bus' via Mechelen richting Overijse om daarna de luchthaven op te zoeken. Alles lukte goed, een kleine niet aangegeven omleiding buiten beschouwing gelaten, en we waren zoals gepland ruimschoots op tijd in de luchthaven. Na een tasje koffie bij Paul gingen we (ook alweer ruim op voorhand) naar de security. Toen werden we geconfronteerd met post-Osama-stress. Nog nooit hebben we zoiets gezien. De rij was geweldig lang en het duurde ook allemaal geweldig lang. De Osama stress sloeg na ongeveer een uur ook over op ons vermits de kans dat we niet op tijd op ons vliegtuig zouden zitten met de minuut groter werd. De bereidwilligheid van het plaatselijke security personeel was niet echt overtuigend te noemen, om niet te zeggen onbestaand. In tegendeel ... Van zodra we aanhaalden dat we echt wel heel dringend op dat vliegtuig moesten ging alles zo mogelijk nóg trager. Vooral lippenstift en een peer van onbekend merk bleken een bedreiging te vormen voor de mensheid. Een plastic zakje van 2 euro zou dat probleem verhelpen. An en Inge renden al naar de gate in de hoop de mensen daar te kunnen overtuigen dat ze moesten wachten op de andere twee collega's. Mits genoeg geratel over security personeel dat 'faché' was hebben we toch de tijd kunnen rekken. Marc en Caroline kwamen aangerend en we mochten het vliegtuig nog op. OEF!
Wind, wolken en bergen leverden zoals altijd behoorlijk wat turbulentie op. Na een vlotte vlucht kwamen we hotsend op Italiaanse bodem terecht. Alweer OEF! Tijd voor een eerste Italiaanse panini. Die vonden we recht tegenover het treinstation. Het vlees op sommige panini's was moeilijk klein te krijgen, maar de inwendige mens was alvast versterkt.
Dan maar weer naar het station waar we nog rustig de tijd zouden hebben om een drankje te kopen vermits onze trein naar Italiaanse gewoonte 25 minuten vertraging had. Met 4 op een rij stonden we naar het aankondigingenbord te kijken tot men ons minstens zou vertellen op welk perron de trein werd verwacht. Gelukkig waren we tijdig terug in het station, want al starend naar het bord kregen we te zien dat de trein plots versneld was en de vertraging nog maar 15 minuten bleek te zijn. Het perron? Dat bleef een raadsel! 2 minuten voor de vertrektijd kregen we toch nog voldoende info om naar het juiste perron te rennen. De trein is altijd een beetje reizen, ook in Italië. Nadat de koffer op wieltjes van Marc na een remactie van de trein even door het compartiment reed kregen we de conducteur op bezoek. Een vriendelijke man die in vlot Italiaans een hele uitleg begon te doen over het valideren van ticketjes en boetes van 147 euro. Gelukkig kan je als buitenlander doen alsof je het helemaal niet begrijpt. Vriendelijk lachen, dom kijken en na nog wat meer vlot Italiaans wenste hij ons een goede reis!
Aankomst in Rimini: eindelijk! Even opfrissen in het hotel en daarna een wandelingetje in de buurt. Op het strand troffen we enkele 'die hards' aan die al lagen te zonnen. Wij hebben het bij een terrasje gehouden met zicht op enkele Italiaanse mannen die Bocce speelden. Na een lekkere pizza/pasta troffen we onze Italiaanse gastvrouwen in het hotel. We overliepen het programma, kregen enkele nuttige tips en maakten afspraken voor onze eerste meetingdag morgen.
Dan maar vroeg naar bed, zonder Osama en Murphy! De dag was erg lang en de post-Osama-stress laat zijn sporen na. Morgen verdiepen we ons in het thema 'sociale vaardigheden' en brengen de verschillende landen in een presentatie voor hoe zij hier op school rond werken. Verder bezoeken we de school van ons gastland. We kijken er naar uit!

De geschiedenis van een project

2011-05-02T00:02:00.003+02:00

Van 2-9 mei 2011 worden scholen uitgenodigd de Europese samenwerking van scholen te vieren door middel van de activiteiten in het kader van de Comeniusweek.
Ter gelegenheid van deze Comeniusweek geven we jullie graag de geschiedenis van ons Comeniusproject mee in weinig woorden en meer beelden ...

De geschiedenis van een project

View more presentations from Comenius Sint-Janshof.

De laatste keer

2011-04-22T17:46:00.000+02:00

Binnenkort trekken we er met een delegatie voor de allerlaatste keer op uit voor een Comenius meeting van dit project. We eindigen waar we gestart zijn: in Rimini.
Deelnemers deze keer zijn Caroline Stalmans, An Vandenwouwer, Marc Van Thillo en Inge de Cleyn. Het wordt onze allerlaatste 'live' ontmoeting met de partners, dus er moeten nog heel wat puntjes op de i gezet worden.
Het programma komt er één van de dagen aan. De voorbereidingen zijn al volop aan de gang. An en Caroline maken een presentatie over het werken rond sociale vaardigheden in onze school, dit met medewerking van enkele bereidwillige collega's, waarvoor dank.
We evalueerden het project via ene enquête en bundelden de resultaten in een fleurige mindmap. Verder creëerden we de mogelijkheid om nog een allerlaatste boodschap voor de partners te formuleren. Het vraagt een laatste 'boost' maar die is er nu wel. De website werkt, verschillende partners hebben reeds materiaal op de site gezet en ons project begint een mooie vorm te krijgen.
En zo is het einde in zicht. Na deze laatste meeting rest ons alleen nog een pak administratie en waarschijnlijk ook de mogelijkheid om nog te investeren in wat extra materiaal. Dat is dus ook nog een mooi vooruitzicht!

De nieuwe website groeit

2011-03-23T22:48:00.001+01:00

Onze nieuwe website staat nu al enkele weken te pronken op het internet en al onze materialen zijn alvast gepost. Er worden volop handleidingen gemaakt zodat ook de andere partners naar hartelust kunnen posten. De Turkse partners zijn de handleidingen zelfs voor geweest en hebben al enkele zaken online gezet.
En zo komen we dichter en dichter bij het einde van het project. Ons eindresultaat moet er dus stilaan gaan komen. Nog wat postwerk, maar dan hebben we hopelijk een goed gevulde website.
Al het materiaal is voor iedereen toegankelijk. Als je graag zelf zaken toevoegt of reacties post, geef dan even een seintje. We nodigen je uit als deelnemer!

Aandacht voor autisme

2011-03-21T23:30:00.004+01:00

Een woordje van dank ...

2011-03-05T19:13:00.000+01:00

... aan alle thuisblijvers en vervangers. Omdat jullie dit alweer eens voor ons deden!
... aan de reizigers. Voor jullie medewerking, engagement, interesse, enthousiasme en fijn gezelschap!
... aan onze Roemeense partners. Voor de geweldige organisatie!
... aan jullie allemaal. Voor jullie steun voor dit project!

Geniet mee van onze foto's!

Home sweet home

2011-03-05T19:04:00.000+01:00

Gisteren hadden we onze laatste meetingdag van de week. Tijdens de voormiddag vergaderden we over het project, maakten we afspraken over de website en blikten we vooruit op de slotmeeting in Rimini. Nadat we van enkele collega's definitief afscheid namen stapten we het busje op en reden we nog naar een zoutmijn in de buurt. Nadien was het tijd voor ontspanning en cultuur. Sommigen trokken naar een concert van de filharmonie, anderen gingen naar het ballet. Nog een hapje eten, een stapje in de wereld en dan was het alweer tijd om onze valies op te pakken en naar de luchthaven te vertrekken.
Na enkele keren stijgen en dalen zijn we veilig en wel weer in België geland!

We hebben een fantastische week achter de rug, waar we gezien hebben hoe met heel erg beperkt materiaal en onvoorstelbaar weinig middelen er toch erg intensief en geëngageerd gewerkt kan worden met leerlingen met een handicap.
Een pluim voor de Roemeense collega's, allereerst voor de organisatie van deze meeting, maar zeker ook voor het fantastische werk dat zij op een erg gedreven manier verrichten met hun leerlingen. Hier hebben we bewondering voor!

De redding van het buitengewoon onderwijs

2011-03-03T21:23:00.000+01:00

Gisterenavond werden we getrakteerd op een avondje met typische Roemeense gerechten met dans en vuurwater. Op het menu vonden we naast stevige tomaten ook varkenshuid met vet eraan, gebakken vetlappen, gecondomiseerd varkensgehakt en meer van dat fraais. Niet alles werd even goed gesmaakt, maar hetgeen we zagen zitten was lekker.

De dag begon vandaag met een bezoek aan de 2 andere afdelingen van de school van onze Roemeense partners. Het busje kwam zo en bracht ons van de ene plaats naar de andere.
We kwamen terecht in een afdeling met zwaar mentaal gehandicapten die werden begeleid volgens de Waldorf methode (nee, niet die van de Muppet show!). We waren onder de indruk van het geduld van de leerkrachten toen ze aan de slag gingen met letters en klanken met deze niet-verbale en zeer zwakke leerlingen. Vervolgens werden we ingeleid in de wereld van creajuf Micsandra. Het was een aparte belevenis met heel veel geklieder, geklodder en de slappe lach. We werden getrakteerd op een repetitie voor het schooltoneel, waar de school in het verleden al prijzen mee won. Tussendoor een tasje (hete) koffie in een veel te dun plastic bekertje waardoor de koffie in goten over de grond liep.
Daarna werden we officieel ontvangen op de Cluj county council. Daar hebben we ons uiterste best gedaan alle bestuursleden te overtuigen dat het erg belangrijk is te investeren in het buitengewoon onderwijs. Wim komt volgend jaar op tijdens de verkiezingen hier samen met Corina en hervormt het onderwijssysteem en redt de school.
Dat blijkt nodig te zijn, want op dit moment hebben de leerkrachten geen flauw idee of ze in september wel een schoolgebouw ter beschikking hebben. Als iemand een miljoen euro heeft liggen, dan is het hier zeker welkom!
Na onze reddingsactie werden we verwacht in het dagcentrum St Mary. Daar kregen we een levenswerk te zien van een dame die naar aanleiding van de handicap van haar eigen zoon samen met haar dochter een centrum startte voor de opvang van mentaal gehandicapte volwassenen. De gasten maakten allerlei werkstukken die ze verkochten om zo onder andere te financieren dat ook zij aan de bouw van een nieuw centrum moeten beginnen.
Na een korte time-out en het bezoekje aan de orthodoxe kathedraal werden we verwacht op een wijnproeverij. We sloten die af met de allerbeste kebab (volgens de eigenaar toch) en een pizza ter grootte van een tractorwiel in ons salon.
Vermits we ons hoofd helder moeten houden voor de meeting morgen maken we er een rustige avond van. Morgen gaan we onze laatste dag in. Een voormiddagje vergaderen, een namiddag in de zoutmijn en dan een korte nacht om 's morgens om half vijf de taxi te nemen naar de luchthaven voor onze terugreis.
De foto's worden nog wat aangevuld zodat jullie je ook iets kunnen voorstellen bij onze belevenissen. Maar dan is het weer tijd om de computer dicht te smijten.

Byyyyyeeeeeee byyyyyeeeeeee!!

Back to babes

2011-03-02T17:04:00.001+01:00

Hellow Belgium people,

Here are de points of the comenius travelers.

Vandaag is de 2de dag van de Roemeense projectweek. De dag startte zoals altijd in de ontbijtruimte. Buffetje van pistolets (350gr/stuk), 1 koffietas/3’45 minuten, aangevuld met “paardenogen”, worstjes, wentelteefjes (alles aan de temperatuur van 5°C) en als toetje nog een stukje cake, feta, tomaatjes en fruitsla en uiteraard de olijven niet vergeten!

Kortom, een stevig ontbijt voor een stevige wandeling naar de “babes of psychologics and sciences” om daar de studenten en profs te gaan toespreken (jawel, kijk maar even naar de foto’s!)

Hier hebben we even onze school toegelicht vanuit het thema “kunst en creativiteit”. Ilse, Veerle en Gyl hebben dan op een fantastische Engelse wijze de CA en hobby’s OV1 toegelicht. Niet eenvoudig als je weet dat terwijl je zelf praat er nog 7 andere tolken aan het vertalen zijn.

Na de voorstelling door alle partnerlanden kregen we als toetje in een veel te hete zaal nog een “puppet theatre” gespeeld door de “special needs” leerlingen van de school van Corina (comenius coördinator Roemenië). Het was dan ook in het Roemeens te doen, wat het verhaal een beetje moeilijk maakte omdat wij het Roemeens zo nog niet onder de knie hebben. Het ging alleszins over koningen en draken, die dan door poezen en muizen werden verjaagd of zoiets. De rol van de koning achter de dochter was ons niet zo duidelijk. Als dan de muis ook nog bij de moeder komt is het hek helemaal van de dam ;-)

Daarna was het tijd voor wat beweging. Via de fitness “het park” keerden we terug naar de school voor de lunch met daarna een informeel babbelgedeelte.

Na dit gedeelte zijn we de Roemeense specialiteit gaan zoeken. Eerst in een schone souvenir winkel en daarna in de “beauty-farm”. Daar bleek dat de zalfkes en crèmekes van uitstekende kwaliteit zijn en niet zo duur. Beter dan botox en nadat we de winkel hebben verlaten zijn ze ook moeten sluiten wegens “uitputting voorraad”. Ge moet niet vragen hoe knap we zullen zijn als we terugkomen :-)

Onderweg naar het hotel ontpopte 1 van ons zich als een echte “shopping-guide”. Plots efkes winkel in en winkel uit, niet te geloven. Gelukkig kwam de werkelijke terug tijdig boven en stonden we na de 3de winkel aan het hotel. Het leven van een man in Roemenië kan hard zijn.

Wat staat er straks nog op het programma?? Wel dat weten we zelf niet. We worden verwacht in een restaurant voor het avondmaal, en daar staan er enkele verassingen te wachten. Om 20.30u is er dan ook nog de wedstrijd Lierse-Westerlo, hopen dus dat er WIFI in het resto is :-)

Wat de verassingen zijn lezen jullie morgen op dezelfde plaats via dezelfde zender!
Vergeet zeker niet even naar de sfeerbeelden te gaan kijken om de babes te ontdekken.
Tip: het is harig en staat voor de paashaas! En nee, het is geen pelske op de jacuzzi, want die is hier niet! :-)

Moest je beschikken over Roemeense tv, ook het nieuws even checken voor het interview van Inge!

Groetjes van ons allen!!!

Huisdierrobotdinosaurus

2011-03-01T22:30:00.014+01:00

Hey collega's,

Hier al een klein nieuwsberichtje over onze educatieve trip. En ja hoor, educatief is hij zeker al geweest. Ik zal jullie eens op de hoogte houden, want met al die technologische snufjes hier, moet je snel mee zijn.

Het begon allemaal twee dagen geleden in Zaventem. We stonden aan te schuiven voor het vliegtuig. Toen Wim en jawel, ikzelf (wie had dat kunnen denken), uit de rij geplukt werden voor een fouilleerbeurt. Ik kan u verzekeren, het was niet met zachte handen. Maar uiteindelijk waren we clean en mochten we toch mee vertrekken.

Na een lange vlucht waren we blij de andere kant van Europa te mogen betreden. We kropen al vroeg ons bedje in want de volgende dag stonden er heel wat spectaculaire meetings op het programma.

De volgende ochtend begon zeer vroeg! De eerste maart is hier een reden om te feesten. Ze roepen dan de lente toe. (Even tussen haakjes, door al de sneeuw en de koude denk ik niet dat het gewerkt heeft.) Dit betekende dat er 's nachts heel veel lawaai onder ons raam was, dus de nacht verliep zeer woelig.

We stapten 's morgens richting de school. Hier werden we zeer (lees letterlijk en figuurlijk) WARM ontvangen in de school. De shock was zeer groot, toen we een kijkje namen binnen de klassen. Alles is hier enorm klein, en met zeer weinig middelen bereiken ze mooie resultaten. We zijn wel blij dat de spulletjes die ze bij ons gekocht hebben, voor hun echt heel functioneel gebruikt worden.

Nadien gingen we naar de "babes", Wim zag dit helemaal zitten, voor een samenwerking tussen robotten, auti's en adhd'ers. Hier werd onder andere getest hoe leerlingen reageren in bepaalde situaties door middel van 3D-simulaties. Ze werden geconfronteerd met hun eigen angsten (ik, als proefkonijn nu ook met die van mij) en hoe ze dit kunnen aanpakken. Dit was een enorm goede en vooral leerrijke ervaring. Ook hadden ze een robothuisdierdinosaurus. Dit om kinderen aan te leren wat kan en niet binnen sociale situaties. Bijvoorbeeld, als je de robothuisdierdinosaurus slaat, begint hij gaan te wenen en loopt hij weg van jou. Ben je daarentegen heel lief tegen hem, dan komt hij naar je toe en knort hij tevreden.

's Avonds hebben we nog een sightseeing gedaan door de stad. Dit was wel moeilijk met ZEER VUILE ramen. We verschieten wel telkens in wat voor verouderde gebouwen overgoten met een communistisch sfeertje de mensen hier wonen. Wij mogen onze handjes al kussen met een studio eens je dit gezien hebt.

Tijd nu voor een slaapmutsje en hopelijk komt de vuilkar deze nacht niet voorbij.

Gooooooooooooooooooooooogniiiiiiiiight!
Veerle

P.S: Hieronder nog een video van een ander project van het Robotinstituut dat we bezochten. Dit gebeurde in samenwerking met, jawel: ons Belgenlandje!

Voorbereiding ten top

2011-02-24T23:30:00.000+01:00

De voorbije maanden zijn niet echt gemakkelijk geweest in het project. De website werd gehackt. Het materiaal werd gered, maar de veiligheid van de website werd sterk in vraag gesteld. Ook de toekomst van de website riep vraagtekens op. Valorisatie van het project is hier in België erg belangrijk en dus ook ons stokpaardje. Het is een voorwaarde om de resterende projectsubsidie te ontvangen. En uiteraard hadden we die toch graag op onze rekening zien verschijnen zodat we nog extra materialen kunnen aankopen voor onze auti-werking.
Na heel wat heen en weer gemail kwamen we er achter dat onze Italiaanse partners niet de mogelijkheden hebben de website in de toekomst verder te onderhouden. Een oplossing was dus meer dan nodig, en dan liefst een veilige, goedkope en duurzame oplossing. En die is er ondertussen! Onze nieuwe website werd geboren, met dank aan het gratis eTwinning platform dat steeds open staat voor allerlei Europese projecten.

www.autautaut.tk

Er is nog wat verfijning nodig en niet alle onderdelen zijn reeds operationeel, maar de grootste start werd genomen. En dat was nodig voor we naar Roemenië vertrekken. Het is immers de bedoeling om de andere partners ginder een eTwinning bad te geven en hen wegwijs te maken in de werking van de website zodat ook zij hun materialen overal kwijt kunnen.

Over Roemenië gesproken ...
Maandagochtend heel erg vroeg vertrekt een nieuwe delegatie leerkrachten naar de luchthaven om een reis naar Roemenië aan te vatten. Ons programma kan je raadplegen door op DEZE link te klikken. En uiteraard proberen we je via deze weg op de hoogte te houden van onze activiteiten.

Onze schoolbrochure

2011-01-19T23:37:00.001+01:00

... in het Engels!

Materialen

2011-01-19T11:03:00.001+01:00

Visualisations

View more presentations from Comenius Sint-Janshof.

Step by step schemes

View more presentations from Comenius Sint-Janshof.

Resultaten tot nu toe

2011-01-17T21:29:00.005+01:00

We zijn al vaak op stap geweest, werden al veel vervangen en moeten nu ook nog melden dat onze website gehackt werd. Levert Comenius dan nog wel iets op?
Even bewijzen dat dit zeker zo is!

Ons projectdagboek zijn we zeker niet kwijt. Voorzichtig als we zijn wedden we niet op 1 paard en hebben we ons eigen dagboek bewaard. Neem alvast HIER een kijkje om eens te neuzen in onze activiteiten.

We produceerden al een pak materiaal. We hebben uiteraard ook hiervan een backup ter beschikking. Neem gerust een kijkje tussen:

onze fiches in het Nederlands en het Engels.
onze presentaties in het Nederlands en het Engels.

Op de website schreven we ook enkele artikels en we hebben al een rijke verzameling aan foto's.

Tot slot delen we met alle plezier onze programma's van de meetings. Zo zie je wat we ter plaatse beleven.

Over hacking en andere vorderingen

2011-01-17T20:57:00.005+01:00

Een pak materiaal is klaar om te posten, foto's zijn in de maak en ook een pak materiaal was al beschikbaar op de website. Iedereen enthousiast uiteraard want we hadden serieuze vorderingen gemaakt met ons project. De technische kwesties waren opgelost en het geheel begon er stilaan uit te zien zoals we het graag hadden. Zelfs de Turkse regering had de blokkade op Youtube opgeheven, als was dat vermoedelijk niet helemaal bedoeld om in onze gunsten te vallen. Toch hielp het ons alweer een serieuze stap vooruit.
En toen kwam de 'hacker'. Het nieuwe jaar 2011 begon met de vaststelling dat onze Comenius website gehackt werd. Alle data is odnertussen terug zichtbaar, maar de site kan niet meer bewerkt worden. Dat wil zeggen dat we niets meer kunnen toevoegen en ons werk alweer stil ligt. Frustrerend hoor!
Ondertussen blijven we maar vertalen, foto's nemen, filmpjes maken en zo meer, zodat we alle materiaal ter beschikking hebben tegen de dag dat er een oplossing uit de bus komt voor ons probleem. Al mag de oplossing nu wel snel komen, want ons project loopt dit jaar af en we moeten dan uiteraard een resultaat kunnen voorleggen.
In een volgend bericht krijg je wat meer informatie over het materiaal dat tot nu toe te vinden is en de activiteiten die we al achter de rug hebben. Maar eerst toch nog een beetje promotie!

Fences: structuur op je bureaublad

2011-01-04T18:47:00.010+01:00

Het resultaat van een namiddag zwoegen en zweten mag gezien worden vind ik zelf!
Er zijn 2 video's klaar die beschrijven hoe je het programma Fences moet installeren en hoe je het moet gebruiken.
Fences verdeelt je bureaublad in kleinere vensters. Deze vensters kan je een titel geven. In deze kleinere vensters kan je al je bestanden en snelkoppelingen ordenen. Ideaal voor wie wat meer structuur in de chaos nodig heeft!

Stress, sneeuw en (eetbare!) Sinterklaas! This must be Belgium!

2010-12-05T18:37:00.015+01:00

Zondagavond en het zit er op het tweede study-visit aan België! Het waren vijf goed gevulde dagen! Dagen die hebben geprobeerd voor onze Comenius-partners in te vullen met bezoeken die hen hopelijk weer wat 'wijzer' hebben gemaakt.

Zo gingen we naast een kijkje te nemen in onze eigen school ook op bezoek in het Scheppers-instituut waar er aantal leerling met de diagnose ASS 'gewoon' les volgen. Zakten we af naar het Binnenhof te Gent waar een enthousiaste Marieke ons rondleidde en al onze vragen probeerde te beantwoorden. En tot slot mochten we ook op bezoek in 'Autigone' en 'Huis 3' waar we gastvrij werden onthaald door Sanne en Bart.

Uit de vele reacties en vragen ondervonden we dat ons voorziene programma zeker in de smaak bleek te vallen. En ook tijdens de eerder informele momenten waren de meeste partners enorm geïnteresseerd in vele dingen. De educatieve 'boost' hebben ze dan ook zeker en vast gekregen.

We wandelden ook door de vele sneeuwdecors waarmee we deze dagen werden geconfronteerd. Sommigen dachten even dat ze eerder ergens in Oostenrijk of Duitsland op bezoek waren. Het is natuurlijk eens iets anders Gent, Mechelen of Brussel bedekt met een laagje wit. Gelukkig was er nog warme chocolademelk met of zonder een extra laag slagroom om het terug warm te krijgen. Sinterklaas liepen we ook regelmatig tegen het lijf en in de meeste gevallen was hij eetbaar!

Culinair scoorden we zeker en vast! De frieten met of zonder mayonaise, het lekkere belegde brood, een lunch in een kerk (bezoek Gent), chocolade (altijd en overal!), koekjes in alle smaken en vormen, een goed stuk gebakken vlees, pralines en macarons om je vingers van af te likken, een Luikse wafel, een biolunch, de echte cuberdons, een Kriek, Hoegaarden, Leffe, Duvel of Gouden Carolus,..... Dit alles en nog veel meer viel echt wel in de smaak bij onze gasten!

Gastheer of gastvrouw zijn voor een bende Comeniuspartners is een uitdaging omdat het toch altijd een gok is. We hebben veel juist gegokt deze keer. En we hebben dan ook van vele 'happy faces' mogen genieten. Soms stak de vermoeidheid wel eens de kop op. Want er zijn toch een pak dingen waar je extra aan hoort te denken en het weer (op dat vlak hadden we misschien eerst wat eieren naar de Clarissen moeten brengen! ) dat zorgde toch ook voor wat extra stress.

Maar als je dan op heel onverwachte momenten een extra schouderklopje, knipoog of compliment krijgt dan doet dit enorm veel deugd. Wat ons enorm veel deugd deed was om anderen onder invloed te zien van Comenius. Dit zat soms in heel kleine dingen. Een kleine greep uit de vele bijzondere momenten die we hebben mogen aanschouwen bij anderen:

-een 'stressy' collega een paar uren vervangen
-boodschappen doen voor de winterbarbecue
-je klasdeur even open zetten
-lekkere versnaperingen bakken voor bij de koffie of thee
-chauffeur willen zijn om mensen veilig van punt a naar punt b te brengen
-een mooi aandenken in mekaar steken waarmee ze op een ander mee kunnen uitpakken (Ivo, you rock!)
-eens aanschuiven aan tafel met collega's voor een interessante babbel
-het dekken van tafels en klaarzetten van lokalen
-een rondleiding geven in de school waarbij vooral Veerle en Ine met alle eer mochten gaan lopen!
-eens durven een andere taal te spreken ook al vrees je af te gaan als een gieter
-samen het glas te heffen op de grensoverschrijdende vriendschap
-proberen je talenkennis uit te breiden en zelf een woordje Turks of Iers te praten
-gids te zijn in je eigen land, stad, school of klas
-nieuwe vriendschappen die tot stand kwamen en misschien het begin zijn van iets bijzonders!
-en nog veel meer ....

Gasten ontvangen is dan ook altijd een beetje anders dan gast zijn. Het brengt een beetje meer stress met zich mee. Maar dankzij het vele werk dat vele van jullie soms achter de schermen leverden kijken wij met het Comeniusteam dan ook terug op een zéér geslaagde week! Hierbij willen we dan ook iedereen van harte bedanken want zonder jullie bijdrage hadden wij dit nooit kunnen doen!!!! Collega's u bent goud waard!

En het laatste woord wensen we dan ook aan onze uitermate dankbare Comeniuspartners te geven: 'go raibh maith agat', 'teşekkür ederim', 'mulţumesc', 'grazie'!

Foto's Turkije

2010-11-10T21:34:00.000+01:00

Eindelijk zijn alle foto's verzameld en kan je ze bekijken in deze voorstelling.
De foto's met leerlingen komen achter gesloten deuren op Smartschool.

Stallie, doe iets!

2010-10-22T23:06:00.000+02:00

Zo begon de laatste meetingdag in Turkije. De vermoeidheid slaat toe waardoor de domste dingen, zoals het openen van de deur naar de toiletten, niet meer lukken.
Alweer stapten we op ons busje voor een stevige reis naar Manisa. Daar bezochten we een centrum voor autisme: OCEM. Je kan het centrum vergelijken met een klein dorpje. In een weidse vlakte tussen enkele bergen staan enkele gebouwen. In deze gebouwen vinden we een veelheid van zaken terug: kleuterklassen, lokalen voor 7- tot 15-jarigen, werkateliers voor 15-plussers. Verder zagen we ook een serre, een voetbalveld, een sporthal in aanbouw, een aula, ... Het hele centrum kwam tot stand door (dit klinkt onvoorstelbaar, ik weet het) Caritas International. De katholieke organisatie financierde een moslim organisatie. Mooi gebaar toch, niet waar? Een andere weldoener is Mehmet Okur, een Turks bekend basketbalspeler.

Op het terrein liepen ook enkele honden en katten rond en werkte men met paarden. Ook een zwembad behoorde tot de standaarduitrusting. We bezochten een hout-metaalatelier waar men allerlei zaken fabriceerde gemaakt van resten. Recyclage is een steeds weerkerend thema in dit centrum. Verder werden ook hier alweer de plastic schoenbeschermers gemaakt die in de hele regio op veel plaatsen gebruikt worden.
Na de heel erg interessante rondleiding keuvelden we nog wat na bij uiteraard een tasje Turkse thee. Daarna weer de bus op richting Manisa centrum voor een echte Turkse Kebap. De onze lijkt er niet eens op van ver! Nog even de lokale winkeltjes bezoeken en dan alweer de bus op voor de terugrit naar het hotel.
In het hotel werden we opgewacht door collega's van de gastschool aangevuld met enkele oud-collega's: Bülent en Mahmut. Ze vergezelden ons tijdens het diner en leerden de groep enkele Turkse dansen aan.

En zo eindigde de laatste meetingdag. Morgenvroeg staat er hopelijk alweer een busje of iets dergelijks op ons te wachten zodat we op de luchthaven geraken. Om 7 uur vatten we de terugreis aan, een pak ervaringen en indrukken rijker. Merhaba Turkije!!

Hop on hop off

2010-10-21T23:18:00.000+02:00

In elke grote stad kan je de hop on hop off bus nemen om van de ene naar de andere bezienswaardigheid te trekken. Vandaag hadden onze Turkse partners een bus georganiseerd om van de ene naar de andere school te reizen. Hoewel het soms leek alsof wij zelf de bezienswaardigheden waren, hebben we toch weer een hoop indrukken opgedaan.

We zijn de dag gestart in het RAM, een soort plaatselijk CLB. Zij behandelen 450.000 studenten en slagen erin om in een half uur een test af te nemen van studenten waarna ze een rapport opstellen. Daarna trokken we naar een school voor buitengewoon onderwijs. In deze school zaten kinderen vanaf 3 jaar. Daarna is er voor elke leeftijd wat wils tot zelfs volwassenen toe. Tijdens een soort volwassenenwerking worden jobvaardigheden bijgebracht. We sloten ons bezoek daar af met een concert van het schoolkoor.
Na de 'special needs school' waar we nog even tussendoor wat plaatselijke hapjes te verorberen kregen, was er een lunch voorzien (voor zover we dat nog op kregen) in een gewone secundaire school. Ook daar waren we een enorme attraktie.
Na de lunch trokken we naar het langverwachte rehabilitation center. Logopedie kwam er niet echt aan bod, wel veel kiné. Verder werd er individueel gewerkt aan schoolse vaardigheden. Na nog meer koekjes bracht de bus ons naar het hotel voor de projectmeeting. We bespraken nog enkele details over de website die nu trouwens zeer vlot werkt en we stelden enkele deadlines. We regelden nog wat praktische zaken voor het bezoek aan ons land en besloten daarna dat de dag voldoende gevuld was geweest en onze hoofden wat rust konden gebruiken.

Morgen bezoeken we nog een andere ondersteunende instantie in Manisa en krijgen we ook wat vrije tijd om de souvenirs voor het thuisfront te bemachtigen. 's Avonds hebben we een diner met de collega's van de Turkse partnerschool. Ook enkele oud-collega's van de school en de oud-directeur die we vorig jaar hebben ontmoet zullen aansluiten. Het belooft een gezellige avond te worden!

Zaterdagochtend zijn we vroeg uit de veren om de terugreis aan te vatten. Als alles goed gaat vertrekt onze bus om 7 uur in het hotel en zijn we om 9 uur in de luchthaven. Om 11 uur gaan we de lucht in en om 13.30 uur landen we weer. En 's avonds begroeten we jullie, waarschijnlijk heel erg moe, op de fuif.

De foto's zijn aangevuld met enkele kiekjes van vandaag.

Foto's

2010-10-20T23:44:00.001+02:00

De eerste foto's staan online!

Klik hier om ze wat trager te bezichtigen.

(School-)Busje komt zo

2010-10-20T22:16:00.005+02:00

Dag 1 van het officiële programma zit er op! En we hebben al heel wat gezien, geroken, gevoeld, geproefd en geobserveerd. Eenmaal op de bus met de juiste chauffeur, begonnen we er aan! Na een avontuurlijke (soms dachten we even dat de bus het zou begeven!) rit doorheen het heuvelachtige landschap arriveerden we dan in Koprubasi Ataturk Primary School. De ontvangst was warm en heel hartelijk! Heel het lerarenkorps en vele leerlingen stonden ons op te wachten. De eau de cologne stroomde met de liters en we kregen al snel de eerste 'authentic' lokum te verorberen.
Allemaal heel enthousiaste gezichten en vooral nieuwsgierige blikken. Binnen de kortste keren hadden we de indruk dat het volledige dorp gemobiliseerd was om ons te verwelkomen. We kregen een school te zien waar we soms wel eventjes van schrokken. Om niet te zeggen dat het menig TAC'er een nachtmerrie zou bezorgen. Maar toch waren er weer zo van die heel bijzondere momenten. Een kleine greep uit het assortiment van Turkse onderwijs-impressies:
- 'special needs'-leerlingen zijn eigenlijk niet verplicht om naar school te komen. Ze worden wel enorm gestimuleerd om te komen!
- leerplicht tot 14 jaar! Wat daarna volgt dat is voor morgen!
- dat omwille van de onderwijshervorming de school momenteel heel wat leerkrachten mist om de school draaiende te houden. Maar de kinderen blijven wel komen!
- dat de kinderen ook hier hun schooluniform 'pimpen' met coole opstrijkprentjes of kanten boordjes. En sommigen dragen zelfs een das!
- dat in dit eerder bouwvallig ogende gebouw bijna ieder klaslokaal een 'clever-board' had. Over contrasten gesproken!
- dat ouders van 'special needs'-kinderen maandelijks een financiële bijdrage ontvangen zodat ze het belang inzien van onderwijs!
- dat de afstanden tussen school en thuis niet te onderschatten zijn!
- dat in ieder klaslokaal nog vele prenten van hun geliefde grote hervormer 'Ataturk' hangen.
- ....

Daarnaast zorgden onze Turkse gastheren (vele mannen in het straatbeeld, weinig vrouwen!) en vrouwen er voor dat we de lokale culinaire specialiteiten mochten proeven. We werden menig maal gefotografeerd en dit vooral door de leerlingen zelf! In de meeste klaslokalen werden we opgewacht met de grote glimlach op het gezicht. Werden we achtervolgd met vragen zoals 'Where are you from?' of 'What is your name?'. Kregen we kunstwerkjes overhandigd en zijn we nu ook gevrijwaard van het kwade door het zelfgemaakte armbandje met het beschermende 'evil eye' erin verwerkt.

Als kers op de taart werden we nog door enkele super enthousiaste leerlingen verrast met een mini gitaar concert! Het enthousiasme en de vreugde die daar in een klaslokaal te voelen was en dat vooral van de leerlingen kwam dat deed even de vermoeidheid vergeten.

Dus vandaag vonden we in het onherbergzame Turkije een bijzondere school terug waar kinderen vooral mogen thuiskomen. Het kinderrecht onderwijs wordt hier een heel warm hart toegedragen en ook al zal men pas het komende kalenderjaar weer pas de nodige krachten vinden toch blijven ze er hier nog steeds in geloven!

Ons bedje staat gespreid, we hebben al een keer het thermale water uitgeprobeerd en we gaan nu genieten van een welverdiende nachtrust die wordt opgeluisterd met het zalige rustgevende geluid van krekels! Maar de kans is groot dat we vanavond dus op menig Facebook-pagina te bewonderen zijn!! ;-)))

Turkish Delight

2010-10-18T18:30:00.007+02:00

We waren nog maar net terug en nu wenkt onze Turkse partner. Het Comenius-team staat dan ook weer op het punt boarding-kaarten te overhandigen en security controles te ondergaan. Het zal velen wel opgevallen zijn dat er maar twee weken tussen terugkomst van vorige meeting en dit vertrek zitten. Oorspronkelijk zou dit het eerste bezoek van het schooljaar zijn geweest! Maar ja, weet u het nog, een vulkaan gooide wat roet in het eten! En dus ook in de Comenius-planning!

Turkije spreekt zeker velen tot de verbeelding: een zonnige vakantie-bestemming, heerlijk ruikende muntthee, Kebab om je vingers van af te likken,aantrekkelijke buikdanseressen, gezellige badhuizen, mierzoete baklava, rond snuisteren in de lawaaierige soeks waar het naar vele specerijen ruikt en natuurlijk het overheerlijk turks fruit!!! Sommige van deze dingen zullen we zeker ook op deze reis aan een smaak- of belevingstest mogen onderwerpen. Maar...

Het Comenius-team heeft nog andere voorstellingen bij het horen van de naam Turkije. Want het afgelopen jaar hebben onze Turkse partners ons wel een pak verteld over wat er educatief zoal leeft. Wat we ondertussen al uit betrouwbare bron weten is.....

- dat er in Turkije in principe geen leerlingen met ASS zijn/bestaan. Zoals dat met nog een aantal andere dingen het geval is.
- dat er in Turkije een grote onderwijshervorming aan de gang is. Met als gevolg dat wij een pak nieuwe gezichten zullen te zien krijgen.
- dat leerkrachten jarenlang nooit hebben mogen kiezen in welke school en in welke regio ze les mochten geven. (dit is ook nog het geval in sommige landen!)
- dat You-tube nog wel eens geblokkeerd wordt maar dat zelfs de Turkse ministers durven toe te geven dat ze weten hoe ze wel kunnen genieten van het grensoverschrijdende film-kanaal!
- dat er leerkrachten zijn die soms in zes scholen tegelijkertijd les geven om een volle lesrooster bij mekaar te krijgen.
- dat ze opgekleed (kostuum voor de heren en voor de dames een mooi mantelpakje) naar de klas trekken om er les te geven.
- dat onze Kebab, waarvoor wij hier bereid zijn centjes op de toonbank te leggen, in hun ogen niet de 'echte' Kebab is.
- dat ze een uitgesproken mening hebben over het toetreden bij de EU!
- dat ze nog heel veel moeten bijleren maar dit ook bereid zijn te doen.

We nemen dan ook deze keer een pak info/materiaal mee waarmee we deze partner hopen een handje toe te steken. Maar ook wij hopen deze keer wat bij te leren van een totaal andere aanpak. Daarnaast zal onze Turkse gastheer zeker en vast laten proeven van de zo gekende gastvrijheid en gaan we zeker aan de lijve mogen ondervinden wat een echte Kebab is. Mocht er nog wat tijd over zijn dan lopen we ook even het Turks badhuis binnen.

De volgende dagen zenden we dan ook uit vanuit het Turkse Koprubasi! Aan het programma te zien zijn ze daar ginder klaar om ons te ontvangen. We nemen deze keer een PC mee. Mocht er vlot mail-verkeer mogelijk zijn, dan gaat u zeker en vast nog van ons horen.

Alvast bedankt aan alle collega's die weer voor ons willen inspringen!!! U bent gewoonweg fantastisch!

P.S.: En nu maar hopen dat de lokum, baklava en muntthee ook op de vergadertafel staan!! ;-))

Wordle

2010-10-13T23:02:00.001+02:00

Wat tot nu toe aan bod kwam ...

Op naar de volgende locatie

2010-10-06T11:24:00.000+02:00

Op dinsdag 19 oktober vertrekt alweer een delegatie op Comeniusreis. Nogal snel na het vorige bezoek zal je zeggen, maar dat hebben we te danken aan de aswolk vorig jaar waardoor de toen geplande reis naar Rimini niet kon doorgaan.

Deze keer trekken we naar Koprubasi, een plaats in het arrondissement Manisa in Turkije.

Meeting Turkije weergeven op een grotere kaart

We hadden wel verwacht dat de Turken ons zouden trakteren op hun ongelooflijke gastvrijheid. Een eerste blik op het hotel toont ons dat we goed zullen slapen: http://www.lidyatermalotel.com/index/default.aspx Niet vergeten onze zwemkledij in te pakken zodat we 's avonds nog wat kunnen stomen!

Het zal een zware reis worden. We vertrekken in Brussel, vliegen dan naar Istanbul en stappen dan over op een ander vliegtuig naar Izmir. In Izmir wacht Ahmet ons en de anderen op waarna we een rit van 2 uur met een minibusje aanvatten richting hotel.

De afstanden in Turkije zijn erg groot. De vergaderingen zullen in het hotel plaats vinden zodat we ons alleen moeten verplaatsen voor de bezoeken aan de school en de andere organisaties. een programma volgt snel!

Een Eindeloze Missie.....

2010-10-02T23:38:00.006+02:00

De wasmand puilt weer uit en de camera's worden al gedownload, de eerste souvenirs zijn overhandigd en de post (inclusief de digitale) is ook beantwoord. We zijn terug thuis en dit betekent dan ook terug naar de realiteit.

DUS... geen Nutella-ijsjes meer of tussendoor eventjes naar het zeezicht om diep adem te kunnen halen. Ook niet meer drie, of zelfs maar proberen vijf talen door mekaar te praten. Gedaan van het vliegtuig op de trein te stappen, vervolgens naar de bus te rennen, een taxi in te springen en dan je stevige wandelschoenen aan te trekken om dan nog een paar kilometer te stappen!

Het waren zeker en vast boeiende dagen. Italië heeft zich zeker en vast educatief blootgegeven. Als sinds de jaren 70 geen buitengewoon onderwijs meer en er bestaan zelfs geen psychiatrische instellingen voor jongeren meer. Dat laatste vonden we nog 'vreemder'! Of hebben we dit misschien niet goed begrepen? Medicatie op school? Nog niet echt van doen gehad? Uhm, uhm???

Tijdens een Comeniusproject heb je het voorrecht om eens bij een ander te mogen rondneuzen. Om je blik te mogen verruimen en ideetje te mogen sprokkelen. Het zit hem soms in heel kleine dingen die je brein weer een 'boost' geven. Zelfs bij het verorberen van een groot stuk pizza of een zoete ontbijtkoek kan er soms een lichtje gaan branden.

Toch geeft Comenius geen pasklare antwoorden. Het brengt wel mensen uit de onderwijswereld samen. Met in de hoop dat ze proberen iets te doen met hetgeen dat ze samen ontdekken. Maar samen reizen doorheen het enorm gedifferentieerde educatieve landschap is niet altijd evident en onderweg kom je toch wel regelmatig een hindernis tegen. Soms kan je dan gelukkig terugvallen op de ervaring van andere reisgenoten. Het gebeurt ook wel eens dat jij blijkt degene te zijn waar anderen hulp aan vragen.

In je eigen school is het werk dan ook nooit af. Er zal altijd wel iets zijn dat we moeten anders proberen te doen, aanpassen, verbeteren, innoveren, aanvullen, opstarten, invoeren, testen, integreren, evalueren, verwerken, optimaliseren,.... Een eindeloze lijst van werkwoorden die in thuishoren in het educatieve woordenboekje.

Je deelt dan ook veel in een Comenius-project. En het gaat er niet altijd over rozengeur en maneschijn. Er zijn soms wel eens mensen die ook wel kritische opmerkingen geven en je proberen te doen inzien dat wat jij een goede aanpak vindt wel eens anders ook zou kunnen of mogen. Kritiek krijg je zeker! Je mag er van op aan dat de Belgische aanpak in een Comenius-project niet altijd door iedereen wordt geapprecieerd. Het is meestal het Nationaal Agentschap die hier ons op blijven wijzen!

In een Comenius-project zijn er voorstanders en tegenstanders. Je komt overal mensen tegen die staan te springen om samen de kar te trekken. Maar evenzeer mensen die even liever op de rem willen gaan staan. Zij kijken de kat uit de boom en wachten liever af. Dat hoort er bij omdat dit je in het onderwijs nu net niet over een nachtje ijs kan en mag gaan. Berekende risico's nemen is nu eenmaal de veiligere optie om iets tot een goed einde te kunnen brengen.

Toch hebben we veel gemeen. In ieder land droomt men van een school waar het goed is om samen te werken en leerlingen iets bij te brengen dat voor de rest van hun leven hen mag en kan bijblijven. Een missie die nooit eindigt..... of om dan toch te mogen eindigen met een enkele wijze educatieve woorden van B.F. Skinner: 'Education is what survives when what has been learned has been forgotten'.

P.S.: Voor ons (Lut, Ilse en Caroline) was het een onderwijs-reis die ons naar vele plekken bracht. Eén bijzonder plekje (eentje met stip en heel veel sterretjes) waar we even samen stil waren, was hoog boven de wolken in San Marino (!) terwijl de zon onderging! De'La Dolce Vita'-attitude en de Italiaanse zon hebben we ook uitgepakt! Nu ze nog proberen vast te houden in de komende donkere en koude herfst- en wintermaanden!

Nieuwe materialen

2010-10-01T17:46:00.001+02:00

De Comenius boost zet zich door en terwijl de collega's in Rimini de ogen, oren en smaakpapillen de kost geven probeert het thuisfront de website wat aan te dikken. Kwestie van het goede voorbeeld te geven.
Het vertaalwerk is het moeilijkst, maar tot nu toe slaan we ons er nog doorheen. De website is aangevuld met een verslagje, de vertaalde intake, een pagina over de bosklassen, een video over het programma pictoselector en een affiche voor de werkomgeving.
Alweer een stap dichter bij de uitwisseling hoop ik!

Dank toch aan de collega's die ginder alweer wat technische gesprekken hebben gevoerd en de digitale problemen de wereld uitgeholpen hebben!

Geniet allemaal mee van http://www.autautaut.com/

Bijzonder Rimini

2010-09-30T18:01:00.008+02:00

JOEPIE!!!!! EINDELIJK!!!!! Na meer dan 10 maanden op en af mailen en heel wat diplomatische bochten is er nu de doorbraak waar we echt naar toe werkten: de AUTAUT-site is geoptimaliseerd. Luca, de webmaster, vereerde ons met een persoonlijk bezoekje met vragenrondje. Blij waren we dan ook toen we ,dankzij Inge, onmiddellijk konden zien dat nu de site echt kan wat ze belooft! En met het persoonlijke mailadres van Luca komen nu zeker al veel verder.

Even had het er op geleken dat hij niet zou komen opdagen. Programmawijziging de eerste dag en natuurlijk was het nu net deze sessie die verdween van de agenda. In de plaats kregen ze wel een heel aangrijpende getuigenis van een vader en moeder van een leerling van CEIS.

Voor degenen die het nog niet wisten, is er in Italia geen buitengewoon onderwijs. Iedereen samen uit en samen thuis. Bewonderenswaardig maar het is soms een uitdaging voor velen met niet altijd pasklare antwoorden. Dus ook hier wordt enorm creatief nagedacht. 'Met weinig veel doen', is toch een internationale onderwijsgedachte. Maar 1 leerkracht op 6 leerlingen en dan in heel wat gevallen one-to-one-teaching is en blijft bij ons ondenkbaar!

En eten in een klaslokaal (hygiene?), open schoolpoorten (ontsnappingsgevaar), kiezelsteentjes overal (uitermate geschikt om te gebruiken voor alternatieve doeleinden), hout in plaats van bakstenen (brandgevaar), ... Het zijn maar enkele voorbeelden hoe 'anders' het toch weer is. Soms stonden we er gewoon bij en keken er naar.

Het eventjes allemaal laten inwerken zonder er echt een oordeel over te vellen want 'bijzondere' toestanden geven het Italiaanse onderwijs net wat meer kleur. Om maar te zwijgen over het feit dat alle vrouwelijke leerkrachten met een blauwe werkschort voor de klas staan en de mannelijke collega's dit niet moeten! Discriminatie of het bevestigen van een rollenpatroon?

Na drie dagen reizen zijn we soms ook wel 'lost in translation' en 'lost in "gelato"': Nutella, Smurfenijs, Limencello, Panacotta, Frutta di Bosca,..... En terwijl Stallie hier eindelijk de hotelcomputer in bezit heeft genomen zitten de twee andere ladies naar de zonsondergang te staren op het strand van Rimini.

We hebben vernomen dat heel wat collega's blijkbaar in de ziekeboeg verblijven. Het zal ons dan ook hopelijk in dank worden afgenomen dat we in een van de vele Maria-kappellekes of kerken die we hier op weg naar de Osteria tegenkomen een extra grote kaars zullen aansteken!

P.S.: Werken met em qwerty-toetsenbord is geen sinecure en daarnaast bestaat er in ht Italiaans geen deelteken. Sorry, voor de eventuele gemaakte spellingsfouten. Ondertussen staan hier coole mannen in Italiaans maatpak te wachten op een vrije internetaansluiting!

Eerste nieuws

2010-09-28T19:43:00.000+02:00

Een eerste kort bericht uit Rimini!

Ondanks de staking in het Belgische luchtverkeer zijn de Comenius reizigers goed aangekomen op hun bestemming. We moeten ook niet altijd pech hebben niet waar!
De collega's logeren in dit hotel: http://www.hotelkingrimini.com. Wifi is beperkt tot 1 computer in een hoekje, dus de strijd om het internet zal hard gespeeld worden. Voorlopig dus maar een kort verslagje ingetikt door het thuisfront.
In het zuiderse Rimini regent het voorlopig, maar de spumante stond wel koud. Vanavond komt Laura nog even een bezoekje brengen en kijken of alles onder controle is. Morgen vat het officiële programma aan.
Je kan er HIER even naar kijken.

Verder wensen we hen een goede reis, een fijne kennismaking met de voorzieningen rond autisme ter plaatse, veel ervaringen en indrukken en uiteraard na de staking een behouden thuiskomst.

Inge

Italy!!! Here we come!

2010-09-27T20:48:00.005+02:00

Aangezien de Ijslandse vulkaan deze keer geen roet in het eten blijkt te gooien, mogen we de koffers pakken voor de 'Study-visit' naar Rimini! Een bezoek dat eigenlijk al vorig jaar had moeten plaatsvinden. Maar uitstel is geen afstel dus de komende dagen verblijven we in Rimini!

Toch even een stand van zaken! Een jaar verder en we zijn er nog niet wat betreft het optimaliseren van heel het project. Op papier is het wondermooi! De 'draft' was gewoonweg 'too good to be true'! Want een keer dat je project op de rails staat en de trein is vertrokken dan is er geen weg meer terug. Maar dan begint het echte werk.

Onze vier partners hebben allen hun eigen gewoontes, tradities, schoolbeleid, geschiedenis, persoonlijkheden, culturele eigenheid, werkmethodes, taal, etc Wij ook! En op Europees vlak blijken wij Belgen de reputatie te hebben van harde werkers te zijn maar ook te veel te willen op te korte tijd! Het is tijdens een Comenius-project dat je dan dit ook mag ervaren. Wat zo simpel en evident lijkt, is het niet!

Dus ja, de website is nog niet het gedroomde educatieve 'tool' waar we zo van dromen. Iets dat we echt wel willen omzetten in de realiteit. Wees gerust! Heel wat partner-scholen hebben de afgelopen maanden zeker en vast materiaal voor de website geproduceerd maar ze is gewoon nog niet toegankelijk voor allen. Moesten we het met een druk op de toets kunnen oplossen dan hadden we er al lang op geduwd.

Maar we geven niet op!! We blijven proberen! En geduld hebben we nog met hopen! Duimen maar dat er komende dagen witte rook uit de schoorsteen komt. En dat we dan hopelijk een beetje dichter bij een optimaal werkende site staan!

De volgende dagen zullen we veel nieuwe dingen te zien krijgen. Er staan dan ook heel wat interessante bezoeken en vele overleg-momenten op het programma. En als de tijd en de techniek het toelaat dan bloggen we zeker voor het thuisfront. We beloven dan hierbij ook plechtig dat we onze ogen de kost zullen geven en proberen voor velen na te denken, dromen, hopen en ideetjes op te slaan.

Alvast bedankt aan al degenen die de volgende dagen ons 'moeten' vervangen. Dit appreciëren we enorm. Ook een dikke duim voor al de collega's die op verschillende manieren reeds hebben bijgedragen aan het project. Wij vinden dat de 'max'!

P.S.: Een van de hoofddoelstellingen van een Comenius-project is dat de talenkennis van je school-personeel gevoelig zou moeten verbeteren! Daarom even de volgende oefening:
'La prossima volta che inviamo da Rimini. Speriamo! Se la tecnologia permettendo! E bottiglie vuoto di vino!'

Affiche

2010-09-06T23:11:00.000+02:00

Het departement onderwijs maakte een affiche aan over een autismevriendelijke omgeving in het kader van het project 'autisme en tewerkstelling'. Deze affiche werd vertaald voor ons Comeniusproject zodat ze de andere partners kan inspireren.

De oorspronkelijke affiche ...

Van ASD materials

En de vertaalde affiche ...

Van ASD materials

Pictoselector

2010-09-03T22:22:00.000+02:00

Pictoselector is een programma waarmee je stappenplannen kan aanmaken met verschillende sets van voorgeïnstalleerde pictogrammen. Je kan ook je eigen picto's of foto's toevoegen.
Een kleine demonstratie ...

Samenvatting informatie Ierland

2010-06-15T14:19:00.002+02:00

Tijdens onze meeting in Ierland maakten we kennis met enkele interessante zaken.
Klik HIER om een samenvatting na te lezen.

Foto's meeting Ierland

2010-06-08T20:43:00.001+02:00

De foto's van onze meeting in Ierland zijn online!

Planning 2010-2011

2010-06-07T23:01:00.000+02:00

Tijdens de meeting in Ierland hebben we de verschillende data voor volgend schooljaar vastgelegd. We zetten ze even op een rijtje:

Study visit Italië: 29/9 - 1/10/2010
Meeting Turkije: 20/10 - 22/10/2010
Study visit België: 1/12 - 3/12/2010
Meeting Roemenië: 1/3 - 4/3/2011
Meeting Italië: 4/5 - 6/5/2011

Foto's en meer informatie over onze meeting in Ierland komen ze gauw aan!

Eindelijk online

2010-06-06T15:51:00.000+02:00

OP de bus richting Dublin schreven we het volgende bericht, tot het internet uitviel :-)

Als echte Belgen hebben we een ganse week gestreden voor internet in het hotel, maar het mocht niet zijn. Het leverde ons alleen een gratis mojito op in de bar. Ondertussen zijn we met de bus onderweg naar Dublin, een bus met gratis internet :-)

Een update ...
Woensdagnamiddag bezochten we een dagcentrum waar men activiteiten aanbiedt voor volwassenen met een handicap. Ze werden ook begeleid in hun zoektocht naar werk en het organiseren van de toekomst wat betreft geld en vrije tijd.
Donderdag brachten we een bezoek aan een 'special needs school'. De porsche stond voor de deur, niet voor ons weliswaar. We kregen een rondleiding en werden nadien in kleine groepjes verdeeld over de klassen. Na de middag hielden we vergadering waarin we plannen maakten voor het verdere verloop van het project. Na dat ernstige werk kregen we een concert aangeboden door de leerlingen en leerkrachten van de school. Prachtig! 's Avonds werden we ontvangen op school voor een gezellig diner.
Vrijdagvoormiddag luisterden we naar een voordracht over werken met leerlingen met autisme. We kregen heel wat goede literatuurtips. Na de middag presenteerden enkele partners nog enkele zaken uit de school. We planden alle data voor volgend schooljaar en sloten de dag af met een bezoek aan een zeer gezellig dorpje aan de zee en een lekkere maaltijd in een bijzonder restaurant.

Deze morgen maakten we tijd vrij om nog even te gaan shoppen en dan was het tijd om de bus te nemen naar Dublin. Na een uurtje rijden zouden we in het centrum van Dublin moeten aankomen. Daar kunnen we vandaag en morgen voormiddag de omgeving nog wat verkennen vooraleer we weer naar Brussel vliegen.

Kort samengevat kunnen we zeggen dat het weer heel erg leerrijk was, dat we schitterend onthaald werden door de Ierse partners die ongelooflijk hard gewerkt hebben aan deze meeting en dat we genoten hebben van omgeving en eten. Ierlan dis absoluut de moeite waard om te bezoeken!

Ilse, Caroline, Ragna en Inge

Eerste indrukken

2010-06-02T14:00:00.000+02:00

Na een klein half uurtje vertraging konden we gisteren het vliegtuig nemen richting Ierland. Een vlotte vlucht, zachte landing en een comfortabele busreis later zijn we aangekomen in Dundalk. De zon schijnt zowaar!
We maakte een eerste korte wandeling in het gezellige stadje en bezochten de plaatselijke kathedraal van St. Patrick. Daarna was het shopping time en zorgden we voor een voorraad proviand vanuit de Tesco.

Vandaag begonnen we de dag met een vertraagd ontbijt. Ontbijt vanaf 8 uur blijkt hier half 9 te zijn, net zoals gratis internet in het hotel 5 euro per sessie zou moeten kosten. We surfen dan maar even op het draadloze netwerk van de school :-)

Tijdens deze voormiddag bezochten we de verschillende klassen van de school, waaronder ook het auti-klasje. Verder kregen we een mooie presentatie van de manier van werken op school. Het oudercomité voorzag ons ruimschoots van koffie en koekjes. We zijn wakker, hoewel sommigen onder ons dat deze morgen al erg vroeg waren nadat ze een SMS ontvingen vanuit de school. Beste collega's, we leven met een uur tijdverschil. Half 7.30 bij jullie is 6.30 hier!

Nu is het lunchtijd, de zon schijnt nog steeds en deze namiddag brengen we nog enkele andere bezoeken. Het fototoestel is in de aanslag, maar de tijd om de foto's op het internet te plaatsen is er voorlopig nog even niet. Geduld is de boodschap!

Slainte agus saol fada!

Caroline, Ilse, Ragna en Inge

Meeting in Ierland

2010-05-31T00:02:00.000+02:00

Als de aswolken rustig blijven waar ze zijn, vertrekken we dinsdag met een delegatie naar Ierland voor een volgende projectmeeting.
Het programma ziet er alvast zeer mooi uit. Je kan het HIER bekijken. Op zaterdag trekken we nog een dagje naar Dublin vooraleer we op zondag weer het vliegtuig naar huis nemen.

Het hotel heeft gratis internet, dus we proberen regelmatig via deze blog een verslagje uit te brengen van onze dagactiviteiten. Tot gauw!

Geen studiebezoek

2010-04-19T23:39:00.000+02:00

Volgens de planning vertrokken morgen 5 collega's voor een studiebezoek naar Italië. De Italiaanse partners hebben hun uiterste best gedaan om een mooi programma uit te werken met enkele knappe bezoeken.
De aswolk van de vulkaan in IJsland gooit letterlijk roet in het eten. De vlucht van Ryanair werd geannuleerd en we hebben niet de mogelijkheid om te vertrekken. Er zullen geen Belgische bezoekers aanwezig zijn op het studiebezoek in Rimini.
De anderen proberen morgen in Rimini te geraken. Hun vluchten werden niet geannuleerd en de lluchthavens zouden volgens de laatste berichtgeving terug geopend zijn tegen morgenvroeg 8 uur. Hopelijk zijn de vertragingen niet te groot en arriveren zij toch op een redelijk uur in Rimini. We duimen voor een goede afloop en wensen de Italianen veel succes met het studiebezoek.
We zullen aan jullie allemaal denken!

Sint-Janshof en KHM slaan de handen in mekaar

2010-04-06T11:54:00.000+02:00

We zorgden voor wat gratis publiciteit in het Nieuwsblad:

http://scholen.nieuwsblad.be/artikel/sint-janshof-en-khm-slaan-de-handen-mekaar

Meeting in België

2010-03-21T19:58:00.001+01:00

Het was een vermoeiende week en de school stond op stelten tijdens het bezoek van onze partners in België. Maar we mogen zeggen dat het een geslaagde meeting was.
Bedankt aan iedereen die een steentje bijdroeg tot het welslagen.

Geniet van de foto's:

Comenius meeting Belgium

Cooking students

Autisme op de kaart

2010-03-16T20:10:00.000+01:00

AUTAUT weergeven op een grotere kaart

Zonder einde ...

2010-03-15T22:37:00.000+01:00

Hoe vaker je de zaken overloopt, hoe meer je ontdekt dat het organiseren van een meeting een werk zonder einde is. Een mens moet zich er bij neerleggen dat niet alles tot in de puntjes geregeld geraakt vermoed ik.
Toch zullen er morgen nog enkele zaken zijn die we niet mogen vergeten. En daarna geven we ons over aan hetgeen komen moet. Een bijzondere ervaring ...

Laatste dagen

2010-03-11T19:39:00.000+01:00

Tijdens deze laatste dagen voor de aankomst van onze gasten proberen we ook de laatste details goed geregeld te krijgen. We willen er uiteraard voor zorgen dat het onthaal van de partners tot in de puntjes in orde is.
Er zal altijd nog wel iets uit de lucht komen vallen waaraan we niet helemaal gedacht hebben. Toch kunnen we zeggen dat we goed voorbereid zijn en dat we een knap programma in mekaar hebben gestoken.
De website wordt ook onder de loep genomen waardoor deze alleen functioneler en beter kan worden. Zo kunnen we weer een grote stap voorwaarts maken.

Vragenlijst - Survey

2010-02-16T20:21:00.011+01:00

Wij hadden graag de mening van anderen wat betreft het gebruiksgemak van de website AUTAUT.
Je bent een grote hulp wanneer je de website even bezoekt en daarna de vragenlijst invult.

<p>Wordt geladen...</p>

De eerste materialen

2010-02-16T17:44:00.003+01:00

Enkele collega's gingen onmiddellijk aan de slag met de werkfiche autisme en maakten een mooie beschrijving van hun werkmethodes. Er werden ook foto's toegevoegd die een beeld vormen van hoe het er in de klas aan toe gaat.

De toegang tot de fiches vind je via DEZE link. Voorlopig zijn de fiches nog allemaal in het Nederlands. Ze zullen worden vertaald en op de projectsite geplaatst worden.

Kalender

2010-02-15T21:57:00.001+01:00

We tonen graag hoe actief we al geweest zijn bij de uitwerking van dit project.
Onze kalender kan je HIER raadplegen.

De tijd kort ...

2010-02-15T18:04:00.003+01:00

Er rest ons nog slechts een maand en dan mogen we onze Comenius partners in België begroeten. Het programma staat op punt en we leggen de laatste hand aan enkele praktische zaken.

Het programma van de meeting kan je hieronder bekijken.
PROGRAMMA

Meeting in Belgium

2010-01-04T23:45:00.003+01:00

De vakantie en de feestdagen zijn achter de rug. Tijd om te starten met de organisatie van de meeting in België die plaats vindt op 17, 18 en 19 maart.

Thema van de meeting wordt "Life after school". We tonen onze partners welke voorzieningen er zijn voor onze leerlingen nadat ze de school verlaten.

Uiteraard zullen we onze eigen werking voorstellen. Daarnaast zoeken we interessante organisaties en instellingen om te bezoeken. Goede ideeën en Engelse assistentie zijn steeds welkom. Met eerder praktische ondersteuning maak je ons uiteraard ook steeds gelukkig!

Foto's

2009-12-07T15:27:00.002+01:00

De foto's van de leerlingen uit de school in Rimini mogen niet op het internet gepubliceerd worden. Je vindt de foto's van onze reis via deze link. Foto's met leerlingen erbij vind je op smartschool.

Startmeeting Rimini

De kogel is door de kerk

2009-12-04T17:52:00.002+01:00

Vandaag hebben we de puntjes op de i gezet en de verschillende data voor de toekomst vast gelegd. We hebben ook thema's bepaald voor de verschillende meetings.

Planning:
17-18-19 maart 2010 meeting in Belgium
21-22-23 april 2010 study visit in Italy
2-3-4 juni 2010 meeting Ireland
20-21-22 oktober meeting in Turkey
1-2-3 december 2010 study visit in Belgium
maart 2011 meeting in Romania
juni 2011 final meeting in Italy

Het thema voor België is "Life after school". De partners zijn erg benieuwd naar de voorbereidingen die we treffen voor onze leerlingen (met autisme) op vlak van de toekomst. Waar kunnen ze terecht als de schooltijd eindigt.

Na nog een drukke planvoormiddag namen we afscheid van de gastheren en -dames en besloten we dat we toch nog even de zee moesten zien. De namiddag hebben we afgesloten met het aanslepen van souvenirs voor het thuisfront.
Dadelijk eindigen we onze week met een laatste avondmaal met de Turkse en Roemeense partners. De Ieren zijn al onderweg naar huis en de Italianen proberen hun school weer op orde te krijgen.

Dank aan alle collega's die werk van ons overnamen. Jullie zijn fantastisch! Maandag staan we er weer met een hoofd en een schrift vol goede ideeën, nieuwe indrukken en fijne contacten.

Day 2

2009-12-03T18:05:00.002+01:00

Een drukke dag voor de boeg vandaag!
Tijdens de voormiddag bezochten we de klassen en maakten we kennis met de werking rond leerlingen met autisme. De lunch brachten we door bij de kinderen in de klas. Na de lunch mochten we een evacuatie oefening meemaken. We kunnen besluiten dat wij op dat vlak zeer goed bezig zijn. De voetbaltoeters deden ons even denken aan de oude school.

Na de middag presenteerden we de verschillende scholen. Wat een verschil. Een uitgebreid verslag volgt zeker later! We hebben kunnen zien dat we nog veel meer gaan leren tijdens dit projecten.
Na de presentaties zijn we gestart met het eerder technische gedeelte, het verder uitzetten van de krijtlijnen en het verduidelijken van de details in het project. De basis wordt alvast www.autautaut.com. De Italianen hebben hier al zeer goed werk verricht. De invulling van de site wordt nog verder uitgediept.
Morgen spreken we verder een aantal praktische zaken af wat betreft timing, thema's en taken.

Foto's van onze eerste 2 dagen zijn er ook al. Genieten maar ...

Startmeeting Rimini

De eerste ervaringen in Rimini

2009-12-02T22:46:00.002+01:00

Dinsdag:
Rijden, vliegen, de (propvolle) bus, de trein. Moe maar voldaan kwamen we aan in het hotel.

Woensdag:
Bij het ontbijt werpen we wat blikken in het rond. We ontdekken Corina, de Roemeense partner en Anne en Orla uit Ierland. Een pak mannen met één dame erbij blijken de Turkse collega's te zijn.
Om 8.30 haalt Sara ons op in het hotel en zijn we klaar voor de eerste nieuwe indrukken.

En die eerste indrukken zijn heel anders dan hetgeen we gewoon zijn. Geen sprake van buitengewoon onderwijs in Italië. Het is al inclusie wat de klok slaat. We maken kennis met de website die we gaan vullen, met de partners, met de gastschool.

In de gastschool horen we dat een groep bestaat uit 44 leerlingen waarvan er 4 een handicap hebben. Voor deze groep staan 3 gewone leerkrachten, 1 speciale support leerkracht en 2 pedagogen. Kinderen met een handicap hebben constant begeleiding in de gewone klasgroep en gaan voor sommige onderwerpen en trainingen uit de groep. De grote groep wordt altijd opgesplitst in 2 kleinere groepen van 22 tot 22 kinderen. Dresscode: fletsblauwe schort voor leerlingen en leerkrachten.

Na de formele meeting hebben we nog een hele avond gevuld met informele uitwisseling, hoofdzakelijk met de Roemeense collega. Blijkt dat het Roemeense systeem heel nauw aansluit bij het onze. De Turkse collega's waren we even kwijt voor de rest van de avond en de Ierse collega's aten liever wat later.

Moe maar voldaan, na nog een portie pasta en pizza komen we aan in het hotel, proberen we de internetverbinding aan de praat te krijgen voor een kort verslag, maar besluiten we dat we toch doodop zijn en dat de foto's voor een andere sessie zullen zijn.

We zijn goed gestart beste collega's en we zullen hier een leerrijk verblijf hebben de verdere dagen! Tot gauw!

Joke, Ragna en Inge

P.S: Caroline, de vertaling zie ik niet meer zitten na een dagje Engels.

Arranging, packing, thinking, copying, ...

2009-11-26T22:18:00.005+01:00

Time flies! On tuesday we leave the country and go to meet our partners in Rimini. It's a little bit exciting, I must be honest.
The last days, we were arranging a lot of things at school: copying information, preparing and planning the trip and the transport, thinking about all the things we will surely forget.
We prepared our Europassports and we receive the passport information from the others. Nice to look at the pictures and to read about the persons we will meet. We are asking a lot of practical things to our partners in Italy who are organizing the meeting. We are managing a lot of things that have to be arranged while we are gone.
This weekend I'm going to pack my luggage. I may not forget to take my Italian dictionary with me. It could be useful in restaurants and in railwaystations. And some multimedia: laptop, camera, iPod (my newest gain), ... Some literature, music and sweets to relax during the trip.

Welcome aboard of flight Comenius!

2009-10-27T21:26:00.012+01:00

About nine years ago I took my first steps into the world of Comenius!! The first steps were quite hesitating. But a few years later I felt more confident to put on the Comenius boots to discover the fascinating educational world. The last four years I had the privilege to get in touch with tons of soul mates in teaching. And along the road I picked up tons of new inspiration.

If I then are asked to share with others were Comenius is all about, chances are that I will come up with:

- tons of paperwork!! In the Comenius world every document is an important one. Please stick to the deadlines and make sure that you get to the post office in time! And don't forget to make backups of your Comenius file once in while! Crashing computers and viruses are also a Comenius risk!

- spending long hours behind your computer! Comenius can only survive thanks to modern communication. Checking your mailbox daily and kindly answering the mails of one of your partners are no luxury! No, this is no stalking, it is essential in order to have a successful project!

- going up and coming down! Educational boosts are included in the Comenius package! You will feel so upbeat after meeting your colleagues abroad and are ready to attack your daily work environment with brand new ideas! Unfortunately, not all people will share your enthusiasm and will be your worst critics! There will be bright days, there will be gloomy days! Packing an umbrella to take along won't hurt!

- other cultures and habits! Being invited into schools across Europe does mean that you are allowed into an unknown world of cultures. Forget the typical city trip or beach holiday. This is pure and you can be assured that every country that you will visit for a second time will still hold some surprises!

- making compromises. Diplomacy is for me one of the most essential words in the Comenius dictionary! While you travelling deeper and deeper into the project you will encounter moments that you wish you would be diplomat! Also in your own school you will walk into a booby-trap. It will cost some extra energy to convince your co-workers to believe in the project content! So forget the stopwatch!!! Time can do wonders.

- spending money wisely! In the beginning of the project you experience wealth! But then you will be asked over and over again to spend that huge amount of money wisely! And money can do funny things to people. Thinking straight and keeping your targets are essential in order to make this also a financial hit!

- trying out new things: 'truth or dare?’ you won't have to play but once in a while you will be challenged to try out something new! It will be scary and make you feel rather anxious. It is never easy to let go your prejudice! You can rest and be assured: the outcome of this act will be in most cases worthwhile!

- giving and taking: Many times you will feel rather a giver! But you can be assured that the moments that you are receiving it will be an unforgettable experience. In a unified Europe the aspect of giving is sometimes rather abstract.A Comenius project will challenge your ability to give and expressing gratitude! So you better stock up some 'Thank you'-notes! You will need them!

- creating new friendships: along the road to a successful ending you will be networking and coming into contact with new people. And yes, in the world of Comenius you are given the chance to make friends for life! Those people will get to the core of your personality and that will make you go stronger! And yes, the fact that you will end up really knowing people in Europe is also a nice extra!! Travelling through Europe will never be same again after this!

- extending your vocabulary in many languages: we do not speak all the same language in partnerships! Understanding each other will be not always that easy. The tower of Babel will be never far away! And sorry to break the news to you but there is no dictionary available explaining the ways of understanding each other. Patience and body language will be your best developed communication skills when you are wrapping up the project!

I can go on for ever! But for sure taking part in a Comenius project has given me new energy, tons of inspiration, food for thought and amazing new insights! A Comenius project is so much more then just travelling! It is extending your horizon and daring to rethink your attitude and teaching approach. But it for sure turned me into a European citizen with an open mind!

So if you still hesitate about boarding the plane becausethe destination is unknown, don't be. It might be a bumpy flight but in the end it will be a smooth touch down! And the food on board will come close to a four star restaurant! Hum, Comenius calories!! I almost forgot about those!!! One last tip: store away your body scales during the Comenius project! Because I never met a calorie that I did not like on a Comenius meeting.

Comenius 2009-2011

2009-10-26T22:31:00.004+01:00

Het officiële startschot van ons Comeniusproject werd gegeven. Van 1 tot 5 december trekken we met een delegatie naar Rimini (Italië) om ons project AUT AUT verder uit te werken.
Met het project willen we werken rond leerlingen met autisme die geïntegreerd zitten in klasgroepen in het gewoon of buitengewoon onderwijs. Partners zijn Italië, Roemenië, Turkije, Ierland en België.
Deze weblog heeft als bedoeling collega's en andere geïnteresseerden te briefen over de inhoud van het project en de activiteiten die plaats vinden. Je verneemt hier heel gauw meer!